Spotkania Bankowców - 2015/2016 - O miłosierdziu

Spotkanie 7: x

 

 

xxx

 

Spotkanie 8: O głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie cz. I

 

Duszpasterstwo Bankowców w Warszawie

www.bankowcywarszawa.pl

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

8 spotkanie:

EVANGELII GAUDIUM

Adhortacja apostolska

EWANGELII GAUDIUM

O głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie

Rozdział IV

SPOŁECZNY WYMIAR EWANGELIZACJI

Ewangelizacja ma wymiar społeczny

Papież zaznaczył, że w imię dochowania wierności autentycznemu i pełnemu znaczeniu misji ewangelizacyjnej trzeba też dostrzec jej wymiar społeczny. W samym sercu Ewangelii znajduje się życie wspólnotowe i zaangażowanie się na rzecz innych. Zaznacza, że "Pasterze, korzystając ze zdobyczy różnych nauk, mają prawo wydawać opinię na temat wszystkiego, co dotyczy życia osób, ponieważ zadanie ewangelizacji zakłada i wymaga integralnej promocji każdego człowieka. Nie można już dłużej twierdzić, że religia powinna się ograniczać do sfery prywatnej i że istnieje tylko po to, by przygotować dusze do nieba. Wiemy, że Bóg pragnie szczęścia swoich dzieci także na tej ziemi, chociaż powołane są do wiecznej pełni" (n.182). Wszyscy chrześcijanie, także pasterze, są wezwani, by troszczyć się o budowę lepszego świata i do wspólnot chrześcijańskich należy obiektywna analiza sytuacji w każdym kraju - przypomina Ojciec Święty.

Dwa podstawowe elementy poglądów społecznych są zawarte w adhortacji: nawiązanie do idei równowagi oraz bardzo ostrą krytykę wolnego rynku. „Nierównowaga stanowi korzeń społecznych chorób” (nr 202). Idea równowagi miałaby – nieco upraszczając – polegać na tym, że bogaci powinni stawać się biedniejsi po to, by biedni się bogacili. Celem – co pośrednio widać już w przytoczonych wypowiedziach – jest to, by wszyscy ludzie na świecie żyli na względnie podobnym poziomie.

Papież w wielu miejscach zdecydowanie krytykuje wolny rynek, zgodnie z powszechnie panującą opinią, obarczając go winą za obecny kryzys ekonomiczny:

Szczególna troska o ubogich

Pierwsza adhortacja papieża Franciszka ma wybitnie charakter proroczy, wskazując na społeczny wymiar ewangelizacji, która ma uobecniać Królestwo Boże w świecie. Ojciec Święty przypomina swoje słowa z pierwszych dni pontyfikatu: pragnę Kościoła ubogiego dla ubogich.

Powtarza: "pragnę Kościoła ubogiego dla ubogich. Oni mogą nas wiele nauczyć. Oprócz uczestnictwa w sensus fidei, dzięki własnym cierpieniom znają Chrystusa cierpiącego. Jest rzeczą konieczną, abyśmy wszyscy pozwolili się przez nich ewangelizować" (n. 198). Zaznacza, że nikt nie może czuć się wyłączony z troski o ubogich i o sprawiedliwość społeczną. "Proszę Pana, by obdarzył nas politykami, którym rzeczywiście leży na sercu dobro społeczeństwa, ludu, życie ubogich! Jest rzeczą nieodzowną, by rządzący i władza finansowa podnieśli wzrok i poszerzyli swoje perspektywy, by postarali się, aby godna praca, oświata i opieka zdrowotna były dostępne dla wszystkich obywateli" (n. 205) - stwierdza Ojciec Święty.

Kościół nie może uchylać się od obrony życia ludzkiego

Papież Franciszek podnosi głos w obronie dzieci mających się urodzić. Ubolewa z powodu prób przedstawiania podejmowanej przez Kościół obrony życia nienarodzonych jako coś ideologicznego, obskuranckiego i konserwatywnego. "A przecież obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka" (n. 213). Zaznacza, że każda ludzka istota jest zawsze święta i nienaruszalna w jakiejkolwiek sytuacji i w każdej fazie swego rozwoju. Jest celem samym w sobie, i nigdy nie jest środkiem do rozwiązania innych trudności. Jeśli obalimy to przekonanie, nie ma solidnych i trwałych fundamentów do obrony praw człowieka, które byłyby zawsze uzależnione od korzyści zmieniających się rządów. Sam rozum wystarczy, aby uznać nienaruszalną wartość każdego ludzkiego życia. Dodaje, że w świetle wiary "wszelki gwałt zadany osobistej godności istoty ludzkiej wzywa o pomstę przed obliczem Bożym i jest obrazą Stwórcy człowieka" (tamże). Zapewnia, że Kościół nie zmieni swego stanowiska w tej kwestii. Nie jest bowiem żadnym postępem rozwiązywanie problemów przez eliminację ludzkiego życia.   Równocześnie Ojciec Święty apeluje o pomoc dla kobiet znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Dialog niezbędnym elementem ewangelizacji

Nowa ewangelizacja domaga się także dialogu. Obejmuje on wymiar relacji z państwem, społeczeństwem, z chrześcijanami innych wyznań, judaizmem i wyznawcami innych religii. Wskazuje, że doświadczenie chrześcijańskie wykraczające często poza granice rozumu ma duże znaczenie również dla niewierzących. Papież przestrzega jednak przed pojednawczym synkretyzmem, zaznaczając, że prawdziwe otwarcie zakłada pozostanie wiernym swoim najgłębszym przekonaniom.

Dostrzegając znaczenie dialogu z wyznawcami islamu Ojciec Święty apeluje o zapewnienie chrześcijanom mieszkającym w krajach zdominowanych przez muzułmanów należnej im wolności religijnej. Przestrzega też przed wrogimi uogólnieniami. Stanowczo przeciwstawia się próbom ograniczenia wolności religijnej przez agresywny sekularyzm. "Należnego szacunku dla mniejszości agnostyków lub niewierzących nie można narzucać w sposób arbitralny, tak że wycisza się przekonania wierzącej większości lub ignoruje bogactwo tradycji religijnych. Na dłuższą metę sprzyjałoby to raczej urazom niż tolerancji i pokojowi" (n.255) - czytamy w dokumencie.

Dialog międzyreligijny stanowi konieczny warunek pokoju w świecie i dlatego jest obowiązkiem chrześcijan, podobnie jak i innych wspólnot religijnych (nr 250).

Prawdziwe otwarcie zakłada pozostanie wiernym swoim najgłębszym przekonaniom, z jasną i radosną tożsamością ale «otwarcie na zrozumienie ich u innych» i «będąc wiadomym, że dialog może wzbogacić każdego» (nr 251).

Myśli wyszukane św. JANA XXII

Zawsze być zajętym, a nie śpieszyć się:

oto skrawek raju na ziemi.

 
 

Wszystkie dni należą do Pana;

dlatego wszystkie są tak samo piękne.

Zostałem wychowany do radosnego ubóstwa,

które zapewnia rozkwit cnót najbardziej szlachetnych

i przygotowuje do wzlotu na wyższy poziom życia.

 

 
 

Jeżeli chce się wprowadzić jakąś preferencję,

ubóstwo powinno mieć miejsce przed bogactwem.

Komunia święta wszczepia nam roztropność i męstwo,
jakich nie zdołają w nas wzbudzić żadne starania ani ludzka wiedza.

 

 
 

Święci, gdziekolwiek przejdą, pozostawiają coś z Boga,
który daje odczuć swoją obecność.

Nigdy człowiek nie jest tak wielki jak wtedy, gdy klęczy.

 
 

Można być świętym z pastorałem w ręku,

ale tak samo dobrze można nim zostać, mając w ręku miotłę.

     

Myśli wyszukane św. JANA PAWŁA II

Wraz z czasem przemija także człowiek,

ale ma on świadomość przemijania;

miarą czasu odmierza historię świata,

a zwłaszcza swoją własną historię.

 
 

Ofiara eucharystyczna jest źródłem,

centrum i szczytem całego życia chrześcijańskiego.

Przez Eucharystię chrześcijanin łączy się

z miłością ofiarną Chrystusa

i jest zdolny i zobowiązany żyć tą samą miłością

w każdej swojej postawie i działaniu.

 

 
 

Z Eucharystii płynie upomnienie, że nie wystarczy "mieć"

– trzeba jeszcze "być". Maleńka konsekrowana Hostia

jest niczym w planie "mieć", ale wszystkim w planie "być";

w rzeczywistości jest Ciałem Chrystusa,

umarłego i zmartwychwstałego,

który przemienia nas w siebie i czyni braćmi.

Eucharystia, co znaczy: składanie dziękczynienia, pozwala nam

zrozumieć, że " więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu",

uczy nas dawać pierwszeństwo miłości przed sprawiedliwością.

 
 

Aby móc zrozumieć i słusznie oceniać,

musimy stworzyć oazę milczenia, skupienia i modlitwy.

Nie będzie jedności Europy, dopóki nie będzie ona wspólnotą ducha

 
 

Naród jest przede wszystkim bogaty ludźmi.

Łaska ma moc prostowania dróg ludzkiej miłości.

 
 

Człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa.

Modlitwa pomaga nam wierzyć, ufać i miłować nawet wówczas,

gdy nasza ludzka słabość nam w tym przeszkadza.

 
 

Młodzi nie staną się mocni, dorośli nie dochowają wierności,

jeśli nie nauczyli przyjmować krzyża.

Czułość – to zdolność odczuwania całego człowieka, całej osoby,

we wszystkich najbardziej ukrytych nawet drgnieniach jej duszy,

a zawsze z myślą o prawdziwym dobru tej osoby.

 
 

Dobra duchowe tym się różnią od materialnych,

że posiadane przez jednych mogą być równocześnie

posiadane przez innych.

Uświadamiam sobie coś, czego ludzie na Zachodzie

nie zawsze są świadomi: że źródłem ludzkiej godności jest Bóg -źródłem ostatecznym, jedynym, absolutnym.

 

 
 

„Geniusz kobiety” przejawia się w głębokiej wrażliwości

na ludzie cierpienie, otwarciu i gotowości do pomocy,

i w innych zaletach właściwych kobiecemu sercu.

     

Wczoraj do ciebie nie należy. Jutro niepewne... Tylko dziś jest twoje.

 
 

Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę.

Droga zbawienia przechodzi także przez ludzką pracę.

 
 

Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo się przemienia

w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm.

Nie ma większego bogactwa w narodzie nad światłych obywateli.

 
 

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.

Każdy z was młodzi przyjaciele znajduje też w życiu jakieś

swoje Westerplatte. Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie może nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie może się uchylać. Nie może zdezerterować. Wreszcie jakiś porządek prawd i wartości,

które trzeba utrzymać i obronić...!

 
 

Nie chciejcie ojczyzny, która was nic nie kosztuje.

Dziś człowiek tak często nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca. Jak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Ogarnia go zwątpienie, które przeradza się w rozpacz.

 
 

Miłość, która jest gotowa nawet oddać życie, nie zginie.

     

 

Spotkanie 1-2015/16: Dar Bożego Miłosierdzia

Duszpasterstwo Bankowców w Warszawie

www.bankowcywarszawa.pl

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

1 spotkanie:

Dar Bożego Miłosierdzia

Być może wielokrotnie widzieliśmy obraz, na którym Jezus stoi z uniesioną prawą dłonią, lewą trzymając na sercu, z którego wydobywają się dwa promienie - jeden czerwony, drugi jasnoblady. U dołu obrazu widnieje przeważnie wezwanie: „Jezu, ufam Tobie!”. Obraz został namalowany na wyraźne życzenie samego Jezusa. Polecenie to otrzymała skromna zakonnica, Faustyna Kowalska, obecnie święta.
Od tamtego zdarzenia minęło ponad osiemdziesiąt lat. Orędzie miłosierdzia głoszone jest na całym świecie, co wcale nie oznacza, że dotarło do każdego. Zadajmy sobie pytanie, czy dotarło do nas, czy dotarło do mnie i jak to orędzie Boga Miłosiernego rozumiem i przyjmuję? W „Dzienniczku”
św. s. Faustyny możemy przeczytać taki oto fragment: „Ale przyobiecał Bóg wielką łaskę (…) wszystkim, którzy głosić będą o tym wielkim miłosierdziu Moim. Ja sam bronić ich będę w godzinę śmierci jako swej chwały, i chociażby grzechy dusz czarne były jak noc, kiedy grzesznik zwraca się do miłosierdzia Mojego, oddaje Mi największą chwałę i jest zaszczytem męki Mojej. Kiedy dusza wysławia Moją dobroć, wtenczas szatan drży przed nią i ucieka na samo dno piekła”.

Miłosierdzie objawione

Przyjście Chrystusa na świat jest szczególnym znakiem i przejawem miłosierdzia Boga wobec świata. Motywem przyjścia Chrystusa na ziemię była miłość Boga do ludzi. W Prologu Ewangelii według św. Jana czytamy słowa: „Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (J 1,12) Zaś w Liście św. Pawła do Tytusa znajdujemy słowa: „z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego” (Tt 3,5-7). To Boże miłosierdzie wyrażające się w zbawieniu człowieka wychwala Święty Jan Paweł II
w encyklice „Dives in misericordia”. Pisze tam Papież m.in. takie słowa: „Krzyż Chrystusa, w którym Syn, współistotny w Ojcu, oddaje pełną sprawiedliwość samemu Bogu, jest równocześnie radykalnym objawieniem miłosierdzia, czyli miłości wychodzącej na spotkanie tego, co stanowi sam korzeń zła
w dziejach człowieka: na spotkanie grzechu i śmierci” i nieco dalej: „W swym zmartwychwstaniu Chrystus objawił Boga miłości miłosiernej właśnie przez to, że jako drogę zmartwychwstania przyjął krzyż”.

Dłużnicy miłosierdzia

Jako ludzie wszyscy jesteśmy „odbiorcami Bożego miłosierdzia”. Wszyscy jesteśmy dłużnikami miłosierdzia Bożego. Fakt obdarzenia nas miłosierdziem Bożym rodzi w nas powinność okazywania miłosierdzia naszym bliźnim. W Piśmie Świętym jest wiele wezwań do okazywania miłosierdzia względem drugich. Jest to najlepsza odpowiedź na dar miłosierdzia przyjmowany od Boga. Oto kilka cytatów:

  • „Bądźcie miłosierni jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6,36);
  • „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7);
  • „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary ” (Mt 9,13; 12,7)
  • „Bądźcie nawzajem dla siebie dobrzy i miłosierni” (Ef 4,32);
  • „Obleczcie się w serdeczne miłosierdzie” (Kol 3,12).
  • św. Jadwiga Śląska (1174-1243),
  • Stanisława Leszczyńska (1896-1974),
  • św. Matka Teresa z Kalkuty (1910-97)
  • bł. o. Jan Beyzym SJ (1850-1912).

Podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny Święty Jan Paweł II zwracał się do rodaków w czasie Mszy św.
na krakowskich Błoniach: „Człowiek dociera do miłosiernej miłości Boga, do Jego miłosierdzia o tyle, o ile sam przemienia się w duchu podobnej miłości w stosunku do bliźnich… Niech orędzie o Bożym miłosierdziu zawsze znajduje odbicie w dziełach miłosierdzia ludzi”. Miłosierdzie możemy wyrażać
w czynie, słowie i modlitwie. Miłosierdzie wyrażone w czynach uznaje się za podstawową, najważniejszą formę świadczenia miłosierdzia. Jako przykład świadkami miłosierdzia są:

Bardzo ważną formą wyrażania miłosierdzia w słowie jest przebaczenie. Św. Augustyn powiedział, że jeżeli przebaczamy drugim, to wtedy jesteśmy najbardziej podobni do Boga, który jest Bogiem miłosierdzia
i przebaczenia. O miłosierdzie trzeba też się modlić. Kiedyś Święty Jan Paweł II pytany przez dziennikarza, o co się modli, odpowiedział krótko: „o miłosierdzie Boże dla świata”.

Jezu, ufam Tobie!

Każdy człowiek potrzebuje płynącego z głębi serca przekonania, że jest coś wart, że jego życie ma sens,
że nie żyje na próżno i wreszcie, że kiedy zrobi coś złego, znajdzie się ktoś, kto mimo wszystko w niego uwierzy, nawet jeżeli on sam przestanie wierzyć w siebie. - „Jezu, ufam Tobie!” - ta sentencja ukazuje głęboką tęsknotę człowieka za bezpieczeństwem i pokojem, za światłem nadziei w ciemnościach lęku upokorzeń i życiowych doświadczeń. Potrzeba nam tej ufności do Jezusa, kiedy cierpimy.   Życie duchowe, które rozwija się w człowieku cierpiącym, nadaje mu wewnętrznego piękna i tajemniczej mocy. Wewnętrzna bowiem dojrzałość i wielkość duchowa uwydatniają się tym bardziej, gdy ujawniają się w sytuacji cierpienia. Tak więc cierpienie może być szansą duchowego wzrostu. Ale - jak uczył Święty Jan Paweł II - prawdziwy sens cierpienia odsłania się dopiero z pomocą wiary.

Papież miłosierdzia

Pontyfikat Świętego Jana Pawła II był bardzo bogaty w różne wydarzenia i dokumenty. Jednym
z charakterystycznych jego przejawów było zwrócenie uwagi na Boże miłosierdzie. Święty Jan Paweł II był jednym z gorliwszych czcicieli i propagatorów jego kultu. Druga encyklika „Dives in misericordia” Papieża Polaka wskazywała na szczególny rys, pod jakim przebiegnie ten pontyfikat. Święty Jan Paweł II ustanowił święto Miłosierdzia Bożego oraz doprowadził do kanonizacji s. Faustyny Kowalskiej, której objawił się Jezus Miłosierny. Pod koniec pontyfikatu, w 2002 r., w czasie pielgrzymki do Polski, dokonał aktu zawierzenia rodzaju ludzkiego Bożemu miłosierdziu. Zapewne wielu z nas ma jeszcze przed oczyma obraz z Watykanu z 2004 r., kiedy to w sobotni wieczór, w wigilię Niedzieli Miłosierdzia, odszedł do domu Ojca ukochany papież Święty Jan Paweł II. Pozostawił nam dar i testament, nam Polakom i wszystkim wierzącym.

Wyrażajmy miłosierdzie w czynach, zacznijmy od najbliższych, bo dla nich i z nimi jesteśmy powołani
do bycia świadkami Jezusa Miłosiernego.

Na podstawie artykułu „Miłosierdzia dar” T.Pluty


Myśli wyszukane o Bożym Miłosierdziu

Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary.
Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników. - Mt 9,13 (por. Oz 6,6)

 kwiatek
 kwiatek

Bóg nigdy nie cofa od nas swojego MIŁOSIERDZIA; choć wychowuje
przez prześladowania, to jednak nie opuszcza swojego ludu. - 2 Mch 6,16

Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,
w ogromie swego miłosierdzia zmaż moją nieprawość! Ps 51,3 .

 kwiatek
 kwiatek

Nie zazna szczęścia, kto błędy swe ukrywa; kto je wyznaje,
porzuca - ten miłosierdzia dostąpi. Prz 28, 13  

Radość serca to bezprzeczny dowód Bożego miłosierdzia.
(Św. Grzegorz I Wielki).

 kwiatek
 kwiatek

Wszystko się zaczyna z miłosierdzia Twego i na miłosierdziu twoim się kończy. Wszelka łaska wypływa z miłosierdzia
i ostatnia godzina pełna jest miłosierdzia dla nas. - (Św. Faustyna Kowalska)

Cała moja nadzieja nie gdzie indziej, jak w Twoim wielkim miłosierdziu jedynie.
Daj, co nakazujesz i nakaż, czego chcesz. - (św. Augustyn).

 kwiatek
 kwiatek

Miłosierdzie Boże. Na tym właśnie polega miłosierdzie ze strony Boga,
że w swojej hojnej miłości przyjmuje nas takimi, jakimi jesteśmy.
Bóg wychodzi do nas, nie pytając się,
czy najpierw się nawróciliśmy. (bp Grzegorz Ryś)

Jak wiele pustyń także i dziś musi przejść człowiek!
Zwłaszcza tę pustynię, która jest w jego wnętrzu,
kiedy brakuje miłości Boga i bliźniego, gdy nie ma świadomości,
że jesteśmy opiekunami tego wszystkiego,
czym stwórca nas obdarzył i co nam daje.
Ale Boże miłosierdzie może sprawić,
aby zakwitła nawet najbardziej jałowa ziemia,
może przywrócić życie wysuszonym kościom.
- "Urbi et Orbi", Wielkanoc, 31.03.2013. (Papież Franciszek)

 kwiatek
 kwiatek

Skoro miłosierdzie Boże jest tak wielkie, że wystarczy choćby jedna krótka chwila, byśmy dostąpili jego łaski, to jak możemy być pewni, że człowiek, który wczoraj był grzesznikiem, jest nim i dzisiaj? (św. Franciszek Salezy)

Bądź błogosławiony, Panie, nasz Boże,
Ty, który nasycasz nasze życie i cały świat dobrocią,
łaską, szczodrobliwością i miłosierdziem.
(błogosławieństwo żydowskie)

 kwiatek
 kwiatek

Miłosierdzie Boże jest studnią niezgłębioną,
z której czerpiemy naczyniem ufności,
a kto ma większe naczynie, ten więcej łaski odnosi.
(św. Bernard z Clairvaux)

Sakrament Pokuty to najwspanialsze dzieło miłosierdzia.
O jakże wielkie jest Miłosierdzie Boże!
W jednej chwili tak łatwo możemy zatopić nasze grzechy we Krwi Jezusa,
zerwać węzy szatana, wrócić do przyjaźni z Bogiem, odzyskać życie duszy,
a wraz z nim dawną piękność, pokój i dawne zasługi.
(św. Józef Sebastian Pelczar)

 kwiatek
 kwiatek

W codziennym życiu stale nam się zdarzają okazje do wyrzekania się
własnej woli: czasem trzeba zrezygnować ze spotkania z przyjacielem,
wykonać niewdzięczną posługę miłosierdzia, położyć się spać dwie minuty
później lub wstać dwie minuty wcześniej. Mając do wyboru dwie rzeczy,
jesteśmy pewni spełnienia woli Bożej, jeśli wybieramy to,
co nam mniej przypada do gustu. (Św. Jan Vianney)

Jeżeli zachowujemy milczenie, nie zabraknie nam miłosierdzia.
Prośmy Maryję, by nas nauczyła takiego milczenia,
które pomoże nam modlić się oraz słuchać innych i pomagać im tak jak Ona.
Milczenie jest jedną z rzeczy, które pomagają nam żyć wyłącznie dla Chrystusa.
Jeżeli naprawdę rozumiemy milczenie, rozumiemy też modlitwę.
(Matka Teresy z Kalkuty)

 kwiatek
 kwiatek

Nigdy nie poznamy całego dobra, jakie może dać zwykły uśmiech.
(Matka Teresa z Kalkuty)

Znakiem czasu idącym za człowiekiem od wieków jest miłosierdzie Boże,
Boża miłość do człowieka. Jeśli Bóg przyjmuje nas do swego królestwa
pomimo naszych nudnych grzechów, małości i pychy, to czyni to dzięki
swojej miłości i swemu miłosierdziu.
I ten znak Bożego miłosierdzia w naszym codziennym życiu ma być właściwie odczytany i powinniśmy nań odpowiadać miłością i miłosierdziem,
bo i my sami jesteśmy znakami dla drugich,
znakami ustawionymi na ich drogach istnienia.

(Ks. Jerzy Popiełuszko)

 kwiatek
 kwiatek

MIŁOSIERNE uczynki od gniewu Bożego chronią,
długi Bogu wypłacają, potomkom są dobrym dziedzictwem,
majętnościom i domom rozmnożenie,
nadzieją w przygodach. (Piotr Skarga)

BEZ MIŁOSIERDZIA wiara katolicka jako drzewo bez owocu,
nadzieja jako najemnik bez roboty, miłość jak matka bez dzieci,
modlitwa jak ptak bez skrzydeł, post jako potrawa bez soli.

(Piotr Skarga)

 kwiatek
 kwiatek

Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć,
a nie wtedy, gdy musi władać. Władza imponuje tylko małym ludziom,
którzy jej pragną, by nadrobić w ten sposób swoją małość.
Człowiek naprawdę wielki, nawet gdy włada, jest służebnikiem.
(Stefan Wyszyński)

W gmatwaninie namiętności i przeciwieństw losu
niech nas podtrzymuje wielka nadzieja pokładana w niewyczerpanej głębi miłosierdzia Bożego. Pełni zaufania biegnijmy do trybunału pokuty,
gdzie z ojcowskim zatroskaniem Bóg oczekuje na nas w każdej chwili.
Chociaż mamy świadomość naszej niewypłacalności wobec Niego,
to jednak nie powątpiewajmy w uroczyście ogłoszone przebaczenie
naszych błędów. Połóżmy na nich, jak to zrobił Pan, kamień grobowy!.

(Św. Ojciec Pio)

 kwiatek
 kwiatek

Temat przebaczenia jest głównym tematem przewijającym się
w Ewangelii św. Mateusza. Jezus zwiastuje tam nie tylko Boga miłosiernego, lecz i przebaczającego, który obiecuje człowiekowi samoprzebaczenie. Faryzeusze bardzo niezadowoleni są z tego, że Jezus odpuszcza grzechy. Przebaczenie grzechów prowadzi Jezusa na krzyż.
(Anselm Grun OSB)

Chcecie poznać Boga? Zastanawiajcie się nad tą jedną myślą :
„Bóg jest miłosierdziem”.
(Św. Augustyn)

 kwiatek
 kwiatek

Przestańmy nareszcie kręcić się wokół siebie,
a pomyślmy o niesieniu pomocy innym.
(Stefan Wyszyński)

Nigdy nie jesteśmy tak biedni,
aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu.
(Mikołaj Gogol)

 kwiatek
 kwiatek

Bóg kocha jako Miłość, wie jako Prawda, sądzi jako Sprawiedliwość,
panuje jako Majestat, rządzi jako Zasada, czuwa jako Zbawienie,
sprawia jako Cnota, objawia jako Światło,
wspiera jako Miłosierdzie.
(św. Bernard z Clairvaux)

Sprawiedliwość bez miłosierdzia przemienia się w okrucieństwo;
miłosierdzie bez sprawiedliwości prowadzi do rozkładu obyczajów.

(św. Tomasz z Akwinu)

 kwiatek
 kwiatek

Chrystus nas kocha i kocha nas zawsze!....
Kocha nas wtedy, kiedy Go zawodzimy, kiedy nie spełniamy Jego oczekiwań.
Nigdy nie zamyka przed nami ramion swojego miłosierdzia.
(Jan Paweł II)

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże
- owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość
ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.
(Jan Paweł II)

 kwiatek
 kwiatek

Szczęśliwi jesteście jeśli w drugim człowieku umiecie zawsze dostrzec dobro,
i to nawet wtedy gdy pozory świadczą o czymś przeciwnym.
Będziecie uchodzić za naiwnych, lecz miłosierdzie warte jest tej ceny.
(Joseph Folliet)

     

Spotkanie 9: O głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie cz. II

Duszpasterstwo Bankowców w Warszawie

www.bankowcywarszawa.pl

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

8 spotkanie:

EVANGELII GAUDIUM

Adhortacja apostolska

EWANGELII GAUDIUM

O głoszeniu Ewangelii we współczesnym świecie

Rozdział IV

SPOŁECZNY WYMIAR EWANGELIZACJI

Ewangelizacja ma wymiar społeczny

Papież zaznaczył, że w imię dochowania wierności autentycznemu i pełnemu znaczeniu misji ewangelizacyjnej trzeba też dostrzec jej wymiar społeczny. W samym sercu Ewangelii znajduje się życie wspólnotowe i zaangażowanie się na rzecz innych. Zaznacza, że "Pasterze, korzystając ze zdobyczy różnych nauk, mają prawo wydawać opinię na temat wszystkiego, co dotyczy życia osób, ponieważ zadanie ewangelizacji zakłada i wymaga integralnej promocji każdego człowieka. Nie można już dłużej twierdzić, że religia powinna się ograniczać do sfery prywatnej i że istnieje tylko po to, by przygotować dusze do nieba. Wiemy, że Bóg pragnie szczęścia swoich dzieci także na tej ziemi, chociaż powołane są do wiecznej pełni" (n.182). Wszyscy chrześcijanie, także pasterze, są wezwani, by troszczyć się o budowę lepszego świata i do wspólnot chrześcijańskich należy obiektywna analiza sytuacji w każdym kraju - przypomina Ojciec Święty.

Dwa podstawowe elementy poglądów społecznych są zawarte w adhortacji: nawiązanie do idei równowagi oraz bardzo ostrą krytykę wolnego rynku. „Nierównowaga stanowi korzeń społecznych chorób” (nr 202). Idea równowagi miałaby – nieco upraszczając – polegać na tym, że bogaci powinni stawać się biedniejsi po to, by biedni się bogacili. Celem – co pośrednio widać już w przytoczonych wypowiedziach – jest to, by wszyscy ludzie na świecie żyli na względnie podobnym poziomie.

Papież w wielu miejscach zdecydowanie krytykuje wolny rynek, zgodnie z powszechnie panującą opinią, obarczając go winą za obecny kryzys ekonomiczny:

Szczególna troska o ubogich

Pierwsza adhortacja papieża Franciszka ma wybitnie charakter proroczy, wskazując na społeczny wymiar ewangelizacji, która ma uobecniać Królestwo Boże w świecie. Ojciec Święty przypomina swoje słowa z pierwszych dni pontyfikatu: pragnę Kościoła ubogiego dla ubogich.

Powtarza: "pragnę Kościoła ubogiego dla ubogich. Oni mogą nas wiele nauczyć. Oprócz uczestnictwa w sensus fidei, dzięki własnym cierpieniom znają Chrystusa cierpiącego. Jest rzeczą konieczną, abyśmy wszyscy pozwolili się przez nich ewangelizować" (n. 198). Zaznacza, że nikt nie może czuć się wyłączony z troski o ubogich i o sprawiedliwość społeczną. "Proszę Pana, by obdarzył nas politykami, którym rzeczywiście leży na sercu dobro społeczeństwa, ludu, życie ubogich! Jest rzeczą nieodzowną, by rządzący i władza finansowa podnieśli wzrok i poszerzyli swoje perspektywy, by postarali się, aby godna praca, oświata i opieka zdrowotna były dostępne dla wszystkich obywateli" (n. 205) - stwierdza Ojciec Święty.

Kościół nie może uchylać się od obrony życia ludzkiego

Papież Franciszek podnosi głos w obronie dzieci mających się urodzić. Ubolewa z powodu prób przedstawiania podejmowanej przez Kościół obrony życia nienarodzonych jako coś ideologicznego, obskuranckiego i konserwatywnego. "A przecież obrona rodzącego się życia jest ściśle związana z obroną jakiegokolwiek prawa człowieka" (n. 213). Zaznacza, że każda ludzka istota jest zawsze święta i nienaruszalna w jakiejkolwiek sytuacji i w każdej fazie swego rozwoju. Jest celem samym w sobie, i nigdy nie jest środkiem do rozwiązania innych trudności. Jeśli obalimy to przekonanie, nie ma solidnych i trwałych fundamentów do obrony praw człowieka, które byłyby zawsze uzależnione od korzyści zmieniających się rządów. Sam rozum wystarczy, aby uznać nienaruszalną wartość każdego ludzkiego życia. Dodaje, że w świetle wiary "wszelki gwałt zadany osobistej godności istoty ludzkiej wzywa o pomstę przed obliczem Bożym i jest obrazą Stwórcy człowieka" (tamże). Zapewnia, że Kościół nie zmieni swego stanowiska w tej kwestii. Nie jest bowiem żadnym postępem rozwiązywanie problemów przez eliminację ludzkiego życia.   Równocześnie Ojciec Święty apeluje o pomoc dla kobiet znajdujących się w trudnej sytuacji życiowej.

Dialog niezbędnym elementem ewangelizacji

Nowa ewangelizacja domaga się także dialogu. Obejmuje on wymiar relacji z państwem, społeczeństwem, z chrześcijanami innych wyznań, judaizmem i wyznawcami innych religii. Wskazuje, że doświadczenie chrześcijańskie wykraczające często poza granice rozumu ma duże znaczenie również dla niewierzących. Papież przestrzega jednak przed pojednawczym synkretyzmem, zaznaczając, że prawdziwe otwarcie zakłada pozostanie wiernym swoim najgłębszym przekonaniom.

Dostrzegając znaczenie dialogu z wyznawcami islamu Ojciec Święty apeluje o zapewnienie chrześcijanom mieszkającym w krajach zdominowanych przez muzułmanów należnej im wolności religijnej. Przestrzega też przed wrogimi uogólnieniami. Stanowczo przeciwstawia się próbom ograniczenia wolności religijnej przez agresywny sekularyzm. "Należnego szacunku dla mniejszości agnostyków lub niewierzących nie można narzucać w sposób arbitralny, tak że wycisza się przekonania wierzącej większości lub ignoruje bogactwo tradycji religijnych. Na dłuższą metę sprzyjałoby to raczej urazom niż tolerancji i pokojowi" (n.255) - czytamy w dokumencie.

Dialog międzyreligijny stanowi konieczny warunek pokoju w świecie i dlatego jest obowiązkiem chrześcijan, podobnie jak i innych wspólnot religijnych (nr 250).

Prawdziwe otwarcie zakłada pozostanie wiernym swoim najgłębszym przekonaniom, z jasną i radosną tożsamością ale «otwarcie na zrozumienie ich u innych» i «będąc wiadomym, że dialog może wzbogacić każdego» (nr 251).

Myśli wyszukane św. JANA XXII

Zawsze być zajętym, a nie śpieszyć się:

oto skrawek raju na ziemi.

                   kwiatek

           

 

 kwiatek

Wszystkie dni należą do Pana;

dlatego wszystkie są tak samo piękne.

Zostałem wychowany do radosnego ubóstwa,

które zapewnia rozkwit cnót najbardziej szlachetnych

i przygotowuje do wzlotu na wyższy poziom życia.

 

 kwiatek
 kwiatek

Jeżeli chce się wprowadzić jakąś preferencję,

ubóstwo powinno mieć miejsce przed bogactwem.

Komunia święta wszczepia nam roztropność i męstwo,
jakich nie zdołają w nas wzbudzić żadne starania ani ludzka wiedza.

 

 kwiatek
 kwiatek

Święci, gdziekolwiek przejdą, pozostawiają coś z Boga,
który daje odczuć swoją obecność.

Nigdy człowiek nie jest tak wielki jak wtedy, gdy klęczy.

 kwiatek
 kwiatek

Można być świętym z pastorałem w ręku,

ale tak samo dobrze można nim zostać, mając w ręku miotłę.

     

Myśli wyszukane św. JANA PAWŁA II

Wraz z czasem przemija także człowiek,

ale ma on świadomość przemijania;

miarą czasu odmierza historię świata,

a zwłaszcza swoją własną historię.

 kwiatek
 kwiatek

Ofiara eucharystyczna jest źródłem,

centrum i szczytem całego życia chrześcijańskiego.

Przez Eucharystię chrześcijanin łączy się

z miłością ofiarną Chrystusa

i jest zdolny i zobowiązany żyć tą samą miłością

w każdej swojej postawie i działaniu.

 

 kwiatek
 kwiatek

Z Eucharystii płynie upomnienie, że nie wystarczy "mieć"

– trzeba jeszcze "być". Maleńka konsekrowana Hostia

jest niczym w planie "mieć", ale wszystkim w planie "być";

w rzeczywistości jest Ciałem Chrystusa,

umarłego i zmartwychwstałego,

który przemienia nas w siebie i czyni braćmi.

Eucharystia, co znaczy: składanie dziękczynienia, pozwala nam

zrozumieć, że " więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu",

uczy nas dawać pierwszeństwo miłości przed sprawiedliwością.

 kwiatek
 kwiatek

Aby móc zrozumieć i słusznie oceniać,

musimy stworzyć oazę milczenia, skupienia i modlitwy.

Nie będzie jedności Europy, dopóki nie będzie ona wspólnotą ducha

 kwiatek
 kwiatek

Naród jest przede wszystkim bogaty ludźmi.

Łaska ma moc prostowania dróg ludzkiej miłości.

 kwiatek
 kwiatek

Człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa.

Modlitwa pomaga nam wierzyć, ufać i miłować nawet wówczas,

gdy nasza ludzka słabość nam w tym przeszkadza.

 kwiatek
 kwiatek

Młodzi nie staną się mocni, dorośli nie dochowają wierności,

jeśli nie nauczyli przyjmować krzyża.

Czułość – to zdolność odczuwania całego człowieka, całej osoby,

we wszystkich najbardziej ukrytych nawet drgnieniach jej duszy,

a zawsze z myślą o prawdziwym dobru tej osoby.

 kwiatek
 kwiatek

Dobra duchowe tym się różnią od materialnych,

że posiadane przez jednych mogą być równocześnie

posiadane przez innych.

Uświadamiam sobie coś, czego ludzie na Zachodzie

nie zawsze są świadomi: że źródłem ludzkiej godności jest Bóg -źródłem ostatecznym, jedynym, absolutnym.

 

 kwiatek
 kwiatek

„Geniusz kobiety” przejawia się w głębokiej wrażliwości

na ludzie cierpienie, otwarciu i gotowości do pomocy,

i w innych zaletach właściwych kobiecemu sercu.

     

Wczoraj do ciebie nie należy. Jutro niepewne... Tylko dziś jest twoje.

 kwiatek
 kwiatek

Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę.

Droga zbawienia przechodzi także przez ludzką pracę.

 kwiatek
 kwiatek

Historia uczy, że demokracja bez wartości łatwo się przemienia

w jawny lub zakamuflowany totalitaryzm.

Nie ma większego bogactwa w narodzie nad światłych obywateli.

 kwiatek
 kwiatek

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże - owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.

Każdy z was młodzi przyjaciele znajduje też w życiu jakieś

swoje Westerplatte. Jakiś wymiar zadań, które musi podjąć i wypełnić. Jakąś słuszną sprawę, o którą nie może nie walczyć. Jakiś obowiązek, powinność, od której nie może się uchylać. Nie może zdezerterować. Wreszcie jakiś porządek prawd i wartości,

które trzeba utrzymać i obronić...!

 kwiatek
 kwiatek

Nie chciejcie ojczyzny, która was nic nie kosztuje.

Dziś człowiek tak często nie wie, co nosi w sobie, w głębi swej duszy, swego serca. Jak często jest niepewny sensu swego życia na tej ziemi. Ogarnia go zwątpienie, które przeradza się w rozpacz.

 kwiatek
 kwiatek

Miłość, która jest gotowa nawet oddać życie, nie zginie.

     

Spotkanie 1-2015/16: Dar Bożego Miłosierdzia (2)

Duszpasterstwo Bankowców w Warszawie

www.bankowcywarszawa.pl

e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

1 spotkanie:

Dar Bożego Miłosierdzia

Być może wielokrotnie widzieliśmy obraz, na którym Jezus stoi z uniesioną prawą dłonią, lewą trzymając na sercu, z którego wydobywają się dwa promienie - jeden czerwony, drugi jasnoblady. U dołu obrazu widnieje przeważnie wezwanie: „Jezu, ufam Tobie!”. Obraz został namalowany na wyraźne życzenie samego Jezusa. Polecenie to otrzymała skromna zakonnica, Faustyna Kowalska, obecnie święta.
Od tamtego zdarzenia minęło ponad osiemdziesiąt lat. Orędzie miłosierdzia głoszone jest na całym świecie, co wcale nie oznacza, że dotarło do każdego. Zadajmy sobie pytanie, czy dotarło do nas, czy dotarło do mnie i jak to orędzie Boga Miłosiernego rozumiem i przyjmuję? W „Dzienniczku”
św. s. Faustyny możemy przeczytać taki oto fragment: „Ale przyobiecał Bóg wielką łaskę (…) wszystkim, którzy głosić będą o tym wielkim miłosierdziu Moim. Ja sam bronić ich będę w godzinę śmierci jako swej chwały, i chociażby grzechy dusz czarne były jak noc, kiedy grzesznik zwraca się do miłosierdzia Mojego, oddaje Mi największą chwałę i jest zaszczytem męki Mojej. Kiedy dusza wysławia Moją dobroć, wtenczas szatan drży przed nią i ucieka na samo dno piekła”.

Miłosierdzie objawione

Przyjście Chrystusa na świat jest szczególnym znakiem i przejawem miłosierdzia Boga wobec świata. Motywem przyjścia Chrystusa na ziemię była miłość Boga do ludzi. W Prologu Ewangelii według św. Jana czytamy słowa: „Wszystkim tym jednak, którzy Je przyjęli, dało moc, aby się stali dziećmi Bożymi” (J 1,12) Zaś w Liście św. Pawła do Tytusa znajdujemy słowa: „z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w Duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, Zbawiciela naszego, abyśmy, usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego” (Tt 3,5-7). To Boże miłosierdzie wyrażające się w zbawieniu człowieka wychwala Święty Jan Paweł II
w encyklice „Dives in misericordia”. Pisze tam Papież m.in. takie słowa: „Krzyż Chrystusa, w którym Syn, współistotny w Ojcu, oddaje pełną sprawiedliwość samemu Bogu, jest równocześnie radykalnym objawieniem miłosierdzia, czyli miłości wychodzącej na spotkanie tego, co stanowi sam korzeń zła
w dziejach człowieka: na spotkanie grzechu i śmierci” i nieco dalej: „W swym zmartwychwstaniu Chrystus objawił Boga miłości miłosiernej właśnie przez to, że jako drogę zmartwychwstania przyjął krzyż”.

Dłużnicy miłosierdzia

Jako ludzie wszyscy jesteśmy „odbiorcami Bożego miłosierdzia”. Wszyscy jesteśmy dłużnikami miłosierdzia Bożego. Fakt obdarzenia nas miłosierdziem Bożym rodzi w nas powinność okazywania miłosierdzia naszym bliźnim. W Piśmie Świętym jest wiele wezwań do okazywania miłosierdzia względem drugich. Jest to najlepsza odpowiedź na dar miłosierdzia przyjmowany od Boga. Oto kilka cytatów:

  • „Bądźcie miłosierni jak Ojciec wasz jest miłosierny” (Łk 6,36);
  • „Błogosławieni miłosierni, albowiem oni miłosierdzia dostąpią” (Mt 5,7);
  • „Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary ” (Mt 9,13; 12,7)
  • „Bądźcie nawzajem dla siebie dobrzy i miłosierni” (Ef 4,32);
  • „Obleczcie się w serdeczne miłosierdzie” (Kol 3,12).
  • św. Jadwiga Śląska (1174-1243),
  • Stanisława Leszczyńska (1896-1974),
  • św. Matka Teresa z Kalkuty (1910-97)
  • bł. o. Jan Beyzym SJ (1850-1912).

Podczas ostatniej pielgrzymki do Ojczyzny Święty Jan Paweł II zwracał się do rodaków w czasie Mszy św.
na krakowskich Błoniach: „Człowiek dociera do miłosiernej miłości Boga, do Jego miłosierdzia o tyle, o ile sam przemienia się w duchu podobnej miłości w stosunku do bliźnich… Niech orędzie o Bożym miłosierdziu zawsze znajduje odbicie w dziełach miłosierdzia ludzi”. Miłosierdzie możemy wyrażać
w czynie, słowie i modlitwie. Miłosierdzie wyrażone w czynach uznaje się za podstawową, najważniejszą formę świadczenia miłosierdzia. Jako przykład świadkami miłosierdzia są:

Bardzo ważną formą wyrażania miłosierdzia w słowie jest przebaczenie. Św. Augustyn powiedział, że jeżeli przebaczamy drugim, to wtedy jesteśmy najbardziej podobni do Boga, który jest Bogiem miłosierdzia
i przebaczenia. O miłosierdzie trzeba też się modlić. Kiedyś Święty Jan Paweł II pytany przez dziennikarza, o co się modli, odpowiedział krótko: „o miłosierdzie Boże dla świata”.

Jezu, ufam Tobie!

Każdy człowiek potrzebuje płynącego z głębi serca przekonania, że jest coś wart, że jego życie ma sens,
że nie żyje na próżno i wreszcie, że kiedy zrobi coś złego, znajdzie się ktoś, kto mimo wszystko w niego uwierzy, nawet jeżeli on sam przestanie wierzyć w siebie. - „Jezu, ufam Tobie!” - ta sentencja ukazuje głęboką tęsknotę człowieka za bezpieczeństwem i pokojem, za światłem nadziei w ciemnościach lęku upokorzeń i życiowych doświadczeń. Potrzeba nam tej ufności do Jezusa, kiedy cierpimy.   Życie duchowe, które rozwija się w człowieku cierpiącym, nadaje mu wewnętrznego piękna i tajemniczej mocy. Wewnętrzna bowiem dojrzałość i wielkość duchowa uwydatniają się tym bardziej, gdy ujawniają się w sytuacji cierpienia. Tak więc cierpienie może być szansą duchowego wzrostu. Ale - jak uczył Święty Jan Paweł II - prawdziwy sens cierpienia odsłania się dopiero z pomocą wiary.

Papież miłosierdzia

Pontyfikat Świętego Jana Pawła II był bardzo bogaty w różne wydarzenia i dokumenty. Jednym
z charakterystycznych jego przejawów było zwrócenie uwagi na Boże miłosierdzie. Święty Jan Paweł II był jednym z gorliwszych czcicieli i propagatorów jego kultu. Druga encyklika „Dives in misericordia” Papieża Polaka wskazywała na szczególny rys, pod jakim przebiegnie ten pontyfikat. Święty Jan Paweł II ustanowił święto Miłosierdzia Bożego oraz doprowadził do kanonizacji s. Faustyny Kowalskiej, której objawił się Jezus Miłosierny. Pod koniec pontyfikatu, w 2002 r., w czasie pielgrzymki do Polski, dokonał aktu zawierzenia rodzaju ludzkiego Bożemu miłosierdziu. Zapewne wielu z nas ma jeszcze przed oczyma obraz z Watykanu z 2004 r., kiedy to w sobotni wieczór, w wigilię Niedzieli Miłosierdzia, odszedł do domu Ojca ukochany papież Święty Jan Paweł II. Pozostawił nam dar i testament, nam Polakom i wszystkim wierzącym.

Wyrażajmy miłosierdzie w czynach, zacznijmy od najbliższych, bo dla nich i z nimi jesteśmy powołani
do bycia świadkami Jezusa Miłosiernego.

Na podstawie artykułu „Miłosierdzia dar” T.Pluty


Myśli wyszukane o Bożym Miłosierdziu

Idźcie i starajcie się zrozumieć, co znaczy: Chcę raczej miłosierdzia niż ofiary.
Bo nie przyszedłem powołać sprawiedliwych, ale grzeszników. - Mt 9,13 (por. Oz 6,6)

 kwiatek
 kwiatek

Bóg nigdy nie cofa od nas swojego MIŁOSIERDZIA; choć wychowuje
przez prześladowania, to jednak nie opuszcza swojego ludu. - 2 Mch 6,16

Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości,
w ogromie swego miłosierdzia zmaż moją nieprawość! Ps 51,3 .

 kwiatek
 kwiatek

Nie zazna szczęścia, kto błędy swe ukrywa; kto je wyznaje,
porzuca - ten miłosierdzia dostąpi. Prz 28, 13  

Radość serca to bezprzeczny dowód Bożego miłosierdzia.
(Św. Grzegorz I Wielki).

 kwiatek
 kwiatek

Wszystko się zaczyna z miłosierdzia Twego i na miłosierdziu twoim się kończy. Wszelka łaska wypływa z miłosierdzia
i ostatnia godzina pełna jest miłosierdzia dla nas. - (Św. Faustyna Kowalska)

Cała moja nadzieja nie gdzie indziej, jak w Twoim wielkim miłosierdziu jedynie.
Daj, co nakazujesz i nakaż, czego chcesz. - (św. Augustyn).

 kwiatek
 kwiatek

Miłosierdzie Boże. Na tym właśnie polega miłosierdzie ze strony Boga,
że w swojej hojnej miłości przyjmuje nas takimi, jakimi jesteśmy.
Bóg wychodzi do nas, nie pytając się,
czy najpierw się nawróciliśmy. (bp Grzegorz Ryś)

Jak wiele pustyń także i dziś musi przejść człowiek!
Zwłaszcza tę pustynię, która jest w jego wnętrzu,
kiedy brakuje miłości Boga i bliźniego, gdy nie ma świadomości,
że jesteśmy opiekunami tego wszystkiego,
czym stwórca nas obdarzył i co nam daje.
Ale Boże miłosierdzie może sprawić,
aby zakwitła nawet najbardziej jałowa ziemia,
może przywrócić życie wysuszonym kościom.
- "Urbi et Orbi", Wielkanoc, 31.03.2013. (Papież Franciszek)

 kwiatek
 kwiatek

Skoro miłosierdzie Boże jest tak wielkie, że wystarczy choćby jedna krótka chwila, byśmy dostąpili jego łaski, to jak możemy być pewni, że człowiek, który wczoraj był grzesznikiem, jest nim i dzisiaj? (św. Franciszek Salezy)

Bądź błogosławiony, Panie, nasz Boże,
Ty, który nasycasz nasze życie i cały świat dobrocią,
łaską, szczodrobliwością i miłosierdziem.
(błogosławieństwo żydowskie)

 kwiatek
 kwiatek

Miłosierdzie Boże jest studnią niezgłębioną,
z której czerpiemy naczyniem ufności,
a kto ma większe naczynie, ten więcej łaski odnosi.
(św. Bernard z Clairvaux)

Sakrament Pokuty to najwspanialsze dzieło miłosierdzia.
O jakże wielkie jest Miłosierdzie Boże!
W jednej chwili tak łatwo możemy zatopić nasze grzechy we Krwi Jezusa,
zerwać węzy szatana, wrócić do przyjaźni z Bogiem, odzyskać życie duszy,
a wraz z nim dawną piękność, pokój i dawne zasługi.
(św. Józef Sebastian Pelczar)

 kwiatek
 kwiatek

W codziennym życiu stale nam się zdarzają okazje do wyrzekania się
własnej woli: czasem trzeba zrezygnować ze spotkania z przyjacielem,
wykonać niewdzięczną posługę miłosierdzia, położyć się spać dwie minuty
później lub wstać dwie minuty wcześniej. Mając do wyboru dwie rzeczy,
jesteśmy pewni spełnienia woli Bożej, jeśli wybieramy to,
co nam mniej przypada do gustu. (Św. Jan Vianney)

Jeżeli zachowujemy milczenie, nie zabraknie nam miłosierdzia.
Prośmy Maryję, by nas nauczyła takiego milczenia,
które pomoże nam modlić się oraz słuchać innych i pomagać im tak jak Ona.
Milczenie jest jedną z rzeczy, które pomagają nam żyć wyłącznie dla Chrystusa.
Jeżeli naprawdę rozumiemy milczenie, rozumiemy też modlitwę.
(Matka Teresy z Kalkuty)

 kwiatek
 kwiatek

Nigdy nie poznamy całego dobra, jakie może dać zwykły uśmiech.
(Matka Teresa z Kalkuty)

Znakiem czasu idącym za człowiekiem od wieków jest miłosierdzie Boże,
Boża miłość do człowieka. Jeśli Bóg przyjmuje nas do swego królestwa
pomimo naszych nudnych grzechów, małości i pychy, to czyni to dzięki
swojej miłości i swemu miłosierdziu.
I ten znak Bożego miłosierdzia w naszym codziennym życiu ma być właściwie odczytany i powinniśmy nań odpowiadać miłością i miłosierdziem,
bo i my sami jesteśmy znakami dla drugich,
znakami ustawionymi na ich drogach istnienia.

(Ks. Jerzy Popiełuszko)

 kwiatek
 kwiatek

MIŁOSIERNE uczynki od gniewu Bożego chronią,
długi Bogu wypłacają, potomkom są dobrym dziedzictwem,
majętnościom i domom rozmnożenie,
nadzieją w przygodach. (Piotr Skarga)

BEZ MIŁOSIERDZIA wiara katolicka jako drzewo bez owocu,
nadzieja jako najemnik bez roboty, miłość jak matka bez dzieci,
modlitwa jak ptak bez skrzydeł, post jako potrawa bez soli.

(Piotr Skarga)

 kwiatek
 kwiatek

Człowiek dopiero wtedy jest w pełni szczęśliwy, gdy może służyć,
a nie wtedy, gdy musi władać. Władza imponuje tylko małym ludziom,
którzy jej pragną, by nadrobić w ten sposób swoją małość.
Człowiek naprawdę wielki, nawet gdy włada, jest służebnikiem.
(Stefan Wyszyński)

W gmatwaninie namiętności i przeciwieństw losu
niech nas podtrzymuje wielka nadzieja pokładana w niewyczerpanej głębi miłosierdzia Bożego. Pełni zaufania biegnijmy do trybunału pokuty,
gdzie z ojcowskim zatroskaniem Bóg oczekuje na nas w każdej chwili.
Chociaż mamy świadomość naszej niewypłacalności wobec Niego,
to jednak nie powątpiewajmy w uroczyście ogłoszone przebaczenie
naszych błędów. Połóżmy na nich, jak to zrobił Pan, kamień grobowy!.

(Św. Ojciec Pio)

 kwiatek
 kwiatek

Temat przebaczenia jest głównym tematem przewijającym się
w Ewangelii św. Mateusza. Jezus zwiastuje tam nie tylko Boga miłosiernego, lecz i przebaczającego, który obiecuje człowiekowi samoprzebaczenie. Faryzeusze bardzo niezadowoleni są z tego, że Jezus odpuszcza grzechy. Przebaczenie grzechów prowadzi Jezusa na krzyż.
(Anselm Grun OSB)

Chcecie poznać Boga? Zastanawiajcie się nad tą jedną myślą :
„Bóg jest miłosierdziem”.
(Św. Augustyn)

 kwiatek
 kwiatek

Przestańmy nareszcie kręcić się wokół siebie,
a pomyślmy o niesieniu pomocy innym.
(Stefan Wyszyński)

Nigdy nie jesteśmy tak biedni,
aby nie stać nas było na udzielenie pomocy bliźniemu.
(Mikołaj Gogol)

 kwiatek
 kwiatek

Bóg kocha jako Miłość, wie jako Prawda, sądzi jako Sprawiedliwość,
panuje jako Majestat, rządzi jako Zasada, czuwa jako Zbawienie,
sprawia jako Cnota, objawia jako Światło,
wspiera jako Miłosierdzie.
(św. Bernard z Clairvaux)

Sprawiedliwość bez miłosierdzia przemienia się w okrucieństwo;
miłosierdzie bez sprawiedliwości prowadzi do rozkładu obyczajów.

(św. Tomasz z Akwinu)

 kwiatek
 kwiatek

Chrystus nas kocha i kocha nas zawsze!....
Kocha nas wtedy, kiedy Go zawodzimy, kiedy nie spełniamy Jego oczekiwań.
Nigdy nie zamyka przed nami ramion swojego miłosierdzia.
(Jan Paweł II)

Nic tak nie jest potrzebne człowiekowi jak Miłosierdzie Boże
- owa miłość łaskawa, współczująca, wynosząca człowieka ponad jego słabość
ku nieskończonym wyżynom Świętości Boga.
(Jan Paweł II)

 kwiatek
 kwiatek

Szczęśliwi jesteście jeśli w drugim człowieku umiecie zawsze dostrzec dobro,
i to nawet wtedy gdy pozory świadczą o czymś przeciwnym.
Będziecie uchodzić za naiwnych, lecz miłosierdzie warte jest tej ceny.
(Joseph Folliet)